2011 CHANGE

by • 27 december 2013 • ProjectenComments (0)1798

In de periode van 1 augustus t/m 11 september 2011 is kunstenaar Robert Roelink actief geweest in het TERRATORIUM en op buitenlocaties in Zoetermeer, met de expositie Change als resultaat.
In de eerste week heeft de kunstenaar als vooraankondiging verschillende beelden opgeblazen langs de A12. Hij heeft hier een representatieve fotoreportage van kunnen maken en heeft veel reacties gehad van spontane bezoekers en andere geïnteresseerden. Vanaf deze eerste week werden meerdere artikelen in de Zoetermeerse media geplaatst.

In de tweede week heeft de kunstenaar meer de binnenstad opgezocht en ook hier diverse opblaasbeelden en projecties opgesteld.. Omdat het beeld het meest interessant is om te zien wanneer het verlicht is, blaast Roelink zijn beelden bij voorkeur na het invallen van de schemering op. Roelink ervaart dit als ‘een meer intieme ervaring’.

Voorafgaand aan het exposeren in de openbare ruimte werd er geflyerd. Mooie momenten ontstonden op straat wanneer de opblaasbeelden zich langzaam begonnen te vormen. Veel passanten waren geïnteresseerd in het werk en discussieerden hier met de kunstenaar over. Diverse thema’s op het gebied van kunst werden besproken maar ook werd er meer direct gesproken over de getoonde werken (Waterspiegelstijging en de Gevallen Mensheid)

Een ander opblaasmoment vond plaats op het Noord Aa strand. Geïnteresseerde jongeren werd de optie geboden om eens binnen te wandelen in de opblaascamper, een aanbod dat zij graag accepteerden.
Op 20 augustus werd de expositie Change in het TERRATORIUM officieel geopend met de performance ‘Spelen’. Deze performance sluit aan bij de visie van de kunstenaar om ten alle tijde, ook wanneer je volwassen bent, te blijven spelen. De expositie zelf bestond uit meerdere wandobjecten, installaties en diverse opblaasbeelden. Ook was Roelink gastspreker tijdens de Kunstfoyer op woensdag 7 september. Hij vertelde hierbij uitgebreid over de expositie Change en andere projecten.

Het onderstaande interview is geschreven tijdens de looptijd van het project, en geeft meer uitleg over de beweegredenen van de kunstenaar:

Contrasten tonen om tot vernieuwde inzichten te komen, dat is wat kunstenaar Robert Roelink essentieel acht bij de creatie van zijn kunst. Roelink leeft vanuit zijn camper een nomadisch bestaan.
Na een baan als ontwerper koos Robert Roelink voor een bestaan als fulltime kunstenaar. “Maar ook het ondernemen zit in mijn bloed, ook als kunstenaar”, vertelt Roelink. Zijn nomadische bestaan begon vanuit een project om de menselijke maat te vinden ten opzichte van de leefomgeving. “Wat is het om met weinig water te moeten leven en wanneer je het zelf moet halen? Wat is de warmte van een huis, de bescherming van dunne muren en de noodzaak van zonne-energie voor stroom? Hoeveel water verbruik je met douchen en de afwas?” Roelink omschrijft de twee jaar van het project als een periode vol met vragen en bevindingen. “Als kunstenaar die mobiel woont en werkt, sta ik met één been in het vrije bestaan, de natuur en met het andere midden in de maatschappij waar ik ook wil zijn. Ik ben op zoek naar de werkelijke essentie, het echt mens zijn. Hierbij kan juist ook het contrast, het afdwalen hiervan in beeld worden gebracht.”
Door zijn mobiele bestaan tussen natuur en maatschappij wil Roelink heldere gedachten kunnen vormen. Deze gedachten worden omgezet in beelden, installaties, schilderijen en collages en kunnen worden geuit op praktisch elke plek. De opblaasbare beelden sluiten aan op deze visie. In volle glorie kunnen zij enorm zijn maar op elk gewenst moment kunnen zij weer compact worden gemaakt en verder worden vervoerd. Ook het eigen huis ontkomt niet aan deze reflectie. Dit in de vorm van een enorme opblaasbare replica van de camper. “Ik probeer te toeschouwer te prikkelen”, aldus Roelink. “Wat houdt het in wanneer jijzelf je huis op blaast? Door het uiterste op een woonsituatie los te laten probeer ik mezelf te confronteren met een nieuwe manier van denken en leven en hier een ander licht op te laten schijnen.”
Mens en maatschappij hebben nog een lange weg te gaan om tot de werkelijke essentie te komen vindt Roelink. Het weergeven van uitersten is voor de kunstenaar een manier om een nieuwe weg in te slaan en veranderingen aan te gaan. Wat bevindt zich tussen geluk en ongeluk, leven en dood en vol en leeg? Op welke wijze kan het vervuilende materiaal plastic in de vorm van collages en opblaasbare werken worden ingezet om een reflectie te worden op deze ‘tijden van plastic’? “Op deze manier probeer ik de vervuilende mens neer te zetten door bijvoorbeeld de waterspiegelstijging op te blazen rond de camper maar in de eerste plaats wil ik mezelf confronteren met dit feit. Vaak wanneer ik gevraagd word om een installatie te bouwen ben ik binnen dit proces bezig met collages of schilderijen. Het is een heerlijke combinatie om mee bezig te zijn. De afzonderlijke werken kunnen elkaar versterken of ontkrachten. ‘ER KAN OOK NIETS ZIJN’ is een terugkomend beeldverhaal in mijn werk. Als kunstenaar hou ik van contrasten. Pas wanneer er lucht in mijn beelden wordt geblazen krijgt het vorm, en wanneer deze leeglopen blijft er slechts een prop plastic over, geweldig!”
Roelink voegt aan sommige beelden licht toe, waardoor deze ‘s avonds extra opvallen. Hij zou graag zien dat de hedendaagse mens, die door alle prikkelingen niet gemakkelijk te boeien is, geraakt wordt door het licht, de beweging en de grootse vormen en zelf ook verlicht raakt. De kunstenaar kan genieten van de weg naar de creatie van zijn werken en de zoektocht naar expositieruimten. “Je kunt jezelf verbazen met wat je kunt maken, het belangrijkste blijft het boeien van jezelf.”

Reacties zijn gesloten